Glyphodes caesalis
ਕੀੜਾ
ਸੁੰਡੀਆਂ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀਆਂ ਕੋਮਲ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਲਾਰਵੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਿਰਿਆਂ ਅਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦਾ ਮੁਰਝਾਉਣਾ, ਸੁੱਕਣਾ, ਵਾਧਾ ਰੁਕਣਾ, ਟੇਢੇ-ਮੇਢੇ ਤਣੇ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਿਕਲਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫ਼ੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਮਲਾ ਫਲ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਗਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੱਚੇ ਫਲ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁੰਡੀਆਂ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਫਲ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹਿੱਸਾ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਰ ਦੂਸਰੇ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਫਲ ਸੜਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਛਿੜਕਾਅ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰੋ। ਫ਼ਲਾਂ ਨੂੰ ਬੈਗਿੰਗ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜੈਵਿਕ ਛਿੜਕਾਅ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਿਆਂ ਲਈ ਅੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲਾਰਵਾ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਓ। ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਹੀ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਜੈਵਿਕ ਤਰੀਕੇ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣ।
ਟਾਹਣੀਆਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੋ। ਵਾਧੇ ਵਾਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਹਰ 15 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਛਿੜਕਾਅ ਦੁਹਰਾਓ। ਕੋਮਲ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲੀਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਫ਼ਲਾਂ 'ਤੇ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ। ਗਰਮੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਵੇਰੇ ਜ਼ਲਦੀ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਲਾਗੂ ਕਰੋ। ਦਵਾਈ ਦੇ ਵਧੀਆ ਫੈਲਾਅ ਲਈ ਚੰਗੇ ਸਪ੍ਰੈਡਰ-ਸਟਿੱਕਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਛਿੜਕਾਅ ਦੌਰਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੋ।
ਕਟਹਲ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਅਤੇ ਫਲ ਦਾ ਸੁੰਡ ਕਟਹਲ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੀੜਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਗਰਮ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਫਲ ਛੇਦਕ ਕਟਹਲ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫੁੱਲ ਦੀ ਕਲੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਫਲ ਦੇ ਪੱਕਣ ਤੱਕ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੇ ਧੱਬਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲਾਲ-ਭੂਰੀ ਸੁੰਡੀ ਕੋਮਲ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਫ਼ਲਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਾਫ਼ੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਲਗ਼ ਪਤੰਗਾ ਹਲਕੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੂਰੇ ਧੱਬੇ ਅਤੇ ਸੰਤਰੀ ਧਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਦਾ ਪਤੰਗੇ ਕੋਮਲ ਟਾਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲੀਆਂ 'ਤੇ ਅੰਡੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਾਰਵੇ ਅੰਡੇ ਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਵੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਅਤੇ ਫਲ ਲੱਗਣ ਸਮੇਂ ਲਾਰਵੇ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਾਣ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਨੁਕਸਾਨ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੂਖ਼ਮ ਜੀਵਾਂ ਕਾਰਨ ਦੂਜੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਫਲ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।"