ਖੋਪਾ
ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਮਾਈਟ
Aceria guerreronis
ਮਾਇਟ
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ
- ਫ਼ਿੱਕੇ ਪੀਲ਼ੇ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਤਿਕੋਣੀ ਪੈਚ ਜਵਾਨ ਨਾਰੀਅਲ ਦੀ ਕੈਪ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧੱਬੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭੂਰੇ ਜਾਂ ਕਾਲ਼ੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀਆਂ, ਖੁਰਦਰੀਆਂ ਤਰੇੜਾਂ ਪੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਾਰੀਅਲ ਅਕਸਰ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਆਕਾਰ ਗੁਆ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੇ ਫਲ ਕਟਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਨਾਰੀਅਲ ਦੀ ਗਿਰੀ ਅਤੇ ਛਿਲਕੇ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਗਿਰਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।.
ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਖੋਪਾ
ਲੱਛਣ
ਇਸ ਹਮਲੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਕੇਤ ਛੋਟੇ, ਫ਼ਿੱਕੇ ਪੀਲੇ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਤਿਕੋਣੇ ਧੱਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਫ਼ਲਾਂ 'ਤੇ, ਸੁਰੱਖਿਆਤਮਕ ਟੋਪੀ (ਕੈਪ) ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਹੇਠਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਫਲ ਵੱਧਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਧੱਬੇ ਭੂਰੇ ਜਾਂ ਕਾਲ਼ੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਖੁਰਦਰੀ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀਆਂ, ਲੰਮੀਆਂ ਤਰੇੜਾਂ ਪੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਈਟਸ ਖਾਸ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਨਾਰੀਅਲ ਅਸਮਾਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੇ ਫਲ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਾਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਰੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਛਿਲਕੇ ਦੇ ਅੰਦਰਲਾ ਰੇਸ਼ਾ ਅਕਸਰ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ
ਜੈਵਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ
ਇਸ ਦੇ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਮਾਈਟਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫ਼ਲਾਂ ਦੀ ਟੋਪੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਮਾਈਟਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਉੱਲੀਆਂ ਵੀ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਮਾਈਟਸ 'ਤੇ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਦਰਤੀ ਤੇਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਿੰਮ ਜਾਂ ਲਸਣ ਤੋਂ ਬਣੇ ਤੇਲ, ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਫ਼ਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ 'ਤੇ ਸਪਰੇਅ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਰਿਪੇਲੈਂਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਈਟਸ ਦੇ ਖਾਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਉਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਬਣਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਮੇਂ ਹੀ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਰਸਾਇਣਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਪਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜੈਵਿਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ-ਅਨੁਕੂਲ ਇਲਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ ਇਲਾਜ਼ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ। ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੂੰਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫ਼ਲਾਂ ਦੀ ਟੋਪੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੰਗ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਲੁਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਲਾਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੋਣ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦੇ "ਤਾਜ" ਵੱਲ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਫ਼ਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜੂੰਆਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਵਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੂੰਆਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਸੀ
ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਗਾਜਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਮਾਈਟਸ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਾਇਕ੍ਰੋਸਕੋਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੇਖੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਟੋਪੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨਰਮ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸ ਚੂਸਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਈਟਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ 7 ਤੋਂ 10 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਰੁੱਖ ਤੱਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸੁੱਕੇ ਮੌਸਮ ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਪਾਅ
- ਨਾਰੀਅਲ ਦੀਆਂ ਉਹ ਕਿਸਮਾਂ ਜਾਂ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਚੁਣੋ ਅਤੇ ਲਗਾਓ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਹਨ। ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤ ਦਿਓ, ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ, ਫਾਸਫੋਰਸ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰੁੱਖ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਬਚਾਅ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੂਰਕ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੋਰੈਕਸ ਜਾਂ ਜਿਪਸਮ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰੋ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁੱਕੇ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੌਦੇ ਦੇ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੰਜਿਆ ਰੱਖੋ। ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ 'ਬਟਨਾਂ' ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਫ਼ਲਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਓ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੂੰਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਣ ਦਾ ਸਥਾਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਪੌਦੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਉੱਚੇ ਦਰੱਖ਼ਤ ਜਾਂ ਹਵਾ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਲਗਾਓ ਤਾਂ ਜੋ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਜੋ ਜੂੰਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਨ-ਹੈੰਪ ਵਰਗੀਆਂ ਕਵਰ ਫ਼ਸਲਾਂ ਉਗਾਓ।ਇਹ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਸਮੱਰਥਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੀਲੇਪਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਰੁੱਖ ਦੇ ਸਿਖ਼ਰ 'ਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਫਲ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ।.
ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ
ਪਲਾਂਟਿਕਸ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ
