ਫੋਮੋਪਸਿਸ ਲੀਫ ਸਪੋਟ

Phomopsis durionis

ਉੱਲੀ

ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ

  • ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਛੋਟੇ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਲਾਲ-ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਧੱਬੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧੱਬੇ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਰਿੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਧੱਬਿਆਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸਲੇਟੀ-ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਕਾਲੇ ਬਿੰਦੂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਕਰਮਣ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪੱਤੇ ਪੀਲੇ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਲਦੀ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।.

ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

0 ਫਸਲਾਂ

ਲੱਛਣ

ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਛੋਟੇ, ਗੋਲ, ਲਾਲ-ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਧੱਬਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਧੱਬੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਪਤਲਾ ਪੀਲਾ ਰਿੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਧੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੇਂਦਰ ਹਲਕਾ ਸਲੇਟੀ ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਵਾਂਗ ਪਤਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਲੇਟੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕਾਲੇ ਬਿੰਦੂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਉੱਲੀ ਦੇ ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਨਵੇਂ ਜੀਵਾਣੂ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧੱਬੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਪੱਤਾ ਪੀਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਇਸ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ਲਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਘਟ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ

ਜੈਵਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ

ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦਗਾਰ ਸੂਖ਼ਮ ਜੀਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਾਭਕਾਰੀ ਉੱਲੀ ਜਾਂ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਧੱਬੇ ਵਾਲੀ ਉੱਲੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਜੈਵਿਕ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਸਪ੍ਰੇਅ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਦਰਤੀ ਅਰਕ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਿੰਮ ਤੋਂ ਬਣੇ ਉਤਪਾਦ, ਵੀ ਉੱਲੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੈਵਿਕ ਇਲਾਜ਼ ਉਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਰਸਾਇਣਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ

ਬਿਮਾਰੀ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਚਾਅ ਵਜੋਂ ਸਪ੍ਰੇਅ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ ਢਾਲ ਵਜੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਦਰੱਖਤ 'ਤੇ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉੱਲੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਣੂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਪ੍ਰੇਅ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਹੀ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਵਾਧੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਾਜ਼ੁਕ ਪੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਉੱਲੀ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਵਾਈਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਬਣ ਸਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਇਸਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਸੀ

ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਇੱਕ ਉੱਲੀ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਕਰਮਿਤ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਫੈਲਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਲੀ ਦੇ ਜੀਵਾਣੂਆਂ ਨੂੰ ਉਛਾਲ ਕੇ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਉੱਲੀ ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮੀ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਕੁਦਰਤੀ ਬਰੀਕ ਛੇਦਾਂ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਦੀ ਉੱਚ ਮਾਤਰਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੌਦੇ ਦਾ ਵਾਧਾ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਰੱਖਤ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਉੱਲੀ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਕਾਲੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਜੀਵਾਣੂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਅਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਬਗੀਚੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।


ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਪਾਅ

  • ਡੂਰੀਅਨ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਚੁਣੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਧੱਬੇ ਵਾਲਾ ਰੋਗ ਲੱਗਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਘੱਟ ਹੋਵੇ। ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹੀ ਦੂਰੀ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਜੋ ਹਵਾ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕੇ। ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੀ ਕਾਂਟ-ਛਾਂਟ ਕਰੋ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬਾਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੱਤੇ ਜ਼ਲਦੀ ਸੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉੱਲੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਕਰਮਿਤ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਓ ਅਤੇ ਸਾੜ ਦਿਓ। ਫੁਹਾਰਾ ਸਿੰਚਾਈ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਿੱਲੇ ਪੱਤੇ ਉੱਲੀ ਨੂੰ ਫੈਲਣ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖਾਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਵਾਧਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਰਮ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਦਰੱਖਤ 'ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਦਾਂ ਨੂੰ ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ। ਭੂਰੇ ਧੱਬਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲੱਛਣਾਂ ਲਈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੱਗੀਚੇ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰੋ।.

ਪਲਾਂਟਿਕਸ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ