नारळ
नारळावरील कोळी
Aceria guerreronis
कोळी
थोडक्यात
- कोवळ्या नारळांच्या शेंबीजवळ फिकट पिवळे किंवा पांढरे त्रिकोणी धब्बे येतात.
- हे धब्बे नंतर तपकिरी किंवा काळे होतात आणि खोल, खडबडीत चिरा पडतात.
- प्रादुर्भावित नारळ शक्यतो लहान, बेढब होतात.
- कोवळी फळे काढणीस तयार होण्यापूर्वीच गळतात.
- ह्या नारळातील खोबर्याची प्रत तसेच शेंब्याही अत्यंत कमी प्रमाणात भरतात.
मध्ये देखील मिळू शकते
नारळ
लक्षणे
हल्ल्याचे पहिले लक्षण म्हणजे, खूप कोवळ्या नारळावरील देठाच्या खालील सुरक्षा कवचाखालीच बारीक फिकट पिवळे किंवा पांढरे त्रिकोणी धब्बे येतात. जसजसा नारळ वाढतो, तसतसे हे धब्बे तपकिरी किंवा काळे पडतात, नारळाची साल खडबडीत आणि बुचासारखी होऊन खोल, लांब चीरा पडतात. कोळी एका ठराविक जागीच खात असल्याने, नारळ बेढब वाढतो, ज्यामुळे तो लहान किंवा बेढब दिसतो. काही बाबतीत कोवळे नारळ अकालीच गळतात. जेव्हा काढणी होते तेव्हा उत्पादित नारळात खोबर खूपच कमी असत आणि शेंब्याही विरळ आणि नुकसानित असुन वापरता येत नाहीत.
शिफारशी
जैविक नियंत्रण
पर्यायात येते: भक्षक कोळ्यांचा वापर करणे जे नैसर्गिकरीत्याच उपद्रवी कोळ्यांना सुरक्षा कवचाखाली शोधुन त्यांची शिकार करतात. काही प्रकारची मित्र बुरशीही वापरली जाते; ही बुरशी कोळ्यांवरच चढुन वाढते व नैसर्गिकरीत्या त्यांना मारते. नीम किंवा लसणीपासुन बनविलेली नैसर्गिक तेलांची फवारणी विकसित होत असलेल्या कोवळ्या फळांवर केली असता ती कोळ्यांना पळवुन लावते आणि कोळ्यांची खाण्याची क्षमता कमी करते. ह्या पद्धत जेव्हा पहिला नारळ लागु लागतो तेव्हाच वापरली तर अत्यंत प्रभावी ठरते.
रासायनिक नियंत्रण
नेहमी एकात्मिक दृष्टीकोन ठेवा म्हणजे प्रतिबंधक उपायांबरोबरच जैविक / पर्यावरण अनुकूल उपचार पद्धतीचा वापर करा. ह्या कोळ्यांचे नियंत्रण करण्यासाठी द्रवोपचार हे आव्हानच असते कारण ते फळांच्या सुरक्षा कवचाखालील अरुंद खाचेत लपून रहातात. कोणत्याही उपचारास प्रभावी होण्यासाठी ते उपचार झाडाच्या थेट शेंड्यावर आणि खास करुन कोवळ्या नारळांच्या गुच्छावर करावेत. कोळ्यांची जनसंख्या वाढु नये म्हणुन हंगामात लवकर पावले उचलणे फायदेशीर ठरते. एकाच व्यवस्थापन पद्धतीवर अवलंबुन न रहाता विविध पद्धती वापरणे चांगले, कारण ह्यामुळे कालांतराने कोळ्यांचे व्यवस्थापन करणे जड जात नाही.
कशामुळे झाले
बारीक, गाजराच्या आकाराच्या कोळ्यांमुळे, जे सूक्ष्मदर्शक यंत्राशिवाय साध्या डोळ्यांना दिसत नाहीत, ही समस्या होते. ते नारळाच्या सुरक्षा कवचाखाली मोठ्या संख्येने रहातात जिथुन ते नारळाच्या मऊ, कोवळ्या भागातुन रसशोषण करतात. ह्या कोळ्यांचे जीवनचक्र खूप जलद आहे, दर ७-१० दिवसात त्यांची नवी पिढी तयार होते, ज्याने त्यांची संख्या खूप जलद वाढते. ह्यांचा प्रसार वार्याने वा कीटकांद्वारे किंवा पक्षांद्वारे अत्यंत झपाट्याने होतो. जरी ते पूर्ण वर्षभर उपस्थित असले तर कोरड्या हवामानात किंवा उच्च आर्द्रतेत सर्वात जास्त नुकसान करतात.
प्रतिबंधक उपाय
- जी वाणे नैसर्गिकरीत्याच कोळी प्रतिकारक आहेत अशी नारळाची सुधारित किंवा संकरित वाणे निवडा.
- झाडाला संतुलित अन्नद्रव्य द्या, जेणेकरुन त्यांना पुरेसे नत्र, स्फुरद आणि पालाश मिळेल.
- जमिनीत बोरॅक्स किंवा जिप्सम सारखी भरखते देऊन झाडाच्या नैसर्गिक संरक्षणास मजबूत करा.
- झाडांना खास करुन कोरड्या हंगामात भरपूर पाणी द्या जेणेकरुन झाडास ताण जाणवणार नाही.
- गळलेली छोटी शहाळी आणि त्यावरचा कोंब काढुन नष्ट करा.
- ह्यामुळे कोळ्यांची लपायची जागा नष्ट होते.
- बागेच्या सभोवताली उंच जाणारी झाड लावा किंवा हवेला अडथळा करा जेणेकरुन हवेबरोबर वहात येणार्या कोळ्यांना मज्जाव होईल.
- तागासारखे पीक आच्छादन पीक म्हणुन वाढवा.
- ह्यामुळे जमिनही सुधारेल आणि मित्र किडींना मदत होईल.
- झाडाच्या टोकावरील कोवळ्या फळांच्या गुच्छावर पिवळेपणाची लक्षणे दिसतायत का हे नियमितपणे तपासा.
सामायिक करा
प्लँटिक्स डाऊनलोड करा
