Golovinomyces cichoracearum
കുമിൾ
ചെടിയുടെ താഴ്ഭാഗത്തെ, പഴയ ഇലകളുടെ മുകൾ ഭാഗത്ത് ആദ്യം വെളുത്ത പൊടി പോലുള്ള പുള്ളികളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. പുള്ളികൾ ക്രമേണ വികസിക്കുകയും ഇല മുഴുവനായും മൂടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുതരമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ തണ്ടുകളിലും ഇലയുടെ അടിഭാഗത്തും പൊടി പോലെയുള്ള ആവരണം വികസിക്കാം. ബാധിക്കപ്പെട്ട ഇലകൾ മഞ്ഞനിറമാവുകയും പിന്നീട് തവിട്ടുനിറമാവുകയും നശിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം. സാരമായി ബാധിക്കപ്പെട്ട ചെടികൾക്ക് ശക്തി കുറയുകയും ജീർണ്ണിപ്പ് സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം. അണുബാധയുടെ പിന്നീടുള്ള ഘട്ടങ്ങളിൽ വെളുത്ത പാടുകൾക്കുള്ളിൽ ചെറിയ ഇരുണ്ട വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഘടനകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാം.
ട്രൈക്കോഡെർമ സ്പീഷീസ്, ബാസിലസ് സബ്റ്റിലിസ് തുടങ്ങിയ ജൈവ നിയന്ത്രണ ഏജന്റുകൾ, സൾഫർ അധിഷ്ഠിത ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ, പൊട്ടാസ്യം ബൈകാർബണേറ്റ് ലായനികൾ അല്ലെങ്കിൽ വേപ്പെണ്ണ സ്പ്രേകൾ എന്നിവ നേരത്തെ പ്രയോഗിക്കുന്നത് സഹായിച്ചേക്കാം.
ജൈവികമോ പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദമോ ആയ പരിചരണ രീതികൾക്കൊപ്പം പ്രതിരോധ നടപടികളും ചേർത്തുള്ള ഒരു സംയോജിത സമീപനം എപ്പോഴും പരിഗണിക്കുക. പ്രതിരോധമായോ ആദ്യ രോഗലക്ഷണത്തിലോ പ്രയോഗിക്കുമ്പോഴാണ് കുമിൾനാശിനികൾ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമാകുന്നത്. രോഗകാരി ചെടിയിലുടനീളം വേഗത്തിൽ പടരുന്നതിനാൽ തളിക്കുമ്പോൾ ഇലവിതാനങ്ങളിൽ പൂര്ണ്ണമായും പടര്ന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക. രോഗകാരിയിൽ പ്രതിരോധശേഷി വികസിക്കാനുള്ള സാധ്യത കുറയ്ക്കുന്നതിന് പലയിനം കുമിൾനാശിനികള് മാറിമാറി ഉപയോഗിക്കുക.
മിക്ക കുമിൾ രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ഈർപ്പം കുറഞ്ഞ ചൂടുള്ളതും വരണ്ടതുമായ കാലാവസ്ഥയിലാണ് ഇത് വളരുന്നത്. ചൂടുള്ള പകലും തണുത്ത രാത്രികളും ഈ വ്യാപനത്തിന് അനുകൂലമാണ്. വായുവിലൂടെ ഇത് എളുപ്പത്തിൽ പടരുന്നു. ബാധിക്കാൻ ഇലയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നനവ് ആവശ്യമില്ലാത്ത ഫംഗസാണ് ഇത്. സീസണിനു പുറത്ത് രോഗം ബാധിച്ച സസ്യ അവശിഷ്ടങ്ങളിലും കാട്ടു സൂര്യകാന്തി പോലുള്ള ആതിഥേയ സസ്യങ്ങളിലും ഇത് അതിജീവിക്കുന്നു. വായുസഞ്ചാരം കുറവുള്ള ഇടതൂർന്ന മേലാപ്പുകൾ അണുബാധയ്ക്കുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.