Antigastra catalaunalis
కీటకం
చిన్న గొంగళి పురుగులు పై ఆకులను గూడువలే అల్లి లోపల తింటాయి. ఆకులు మెలితిరిగి, ముడుచుకుని, సన్నని పట్టు దారాలతో అతుక్కుపోయి ఉంటాయి. తరువాత గొంగళి పురుగులు లేత చిగుర్లలోకి మరియు ఎదుగుతున్న కాయలలోకి రంధ్రాలు చేస్తాయి. ఇలా గూడువలే అల్లుకున్న ఆకులపైన మరియు కాయలలోని రంధ్రాల దగ్గర ముదురు రంగులో, ఇసుకలాంటి విసర్జనలు కనిపిస్తాయి. వ్యాధి సోకిన మొక్కల చివర్లు వాడిపోయి, నువ్వుగింజల్లో రంధ్రాలు కనిపిస్తాయి. వాటి ఉనికికి స్పష్టమైన సూచన ఏమిటంటే—సాలెగూళ్లకు అతుక్కుని గానీ, లేదా కాయలపై ఉన్న ప్రవేశ రంధ్రాల చుట్టూ గానీ కనిపించే, గింజల వంటి ముదురు రంగు విసర్జన పదార్థాలు (మలం). ఈ ముట్టడి తీవ్రమైన సందర్భాలలో, మొక్క పైభాగం మొత్తం పట్టుపోగులు మరియు ఎండిన ఆకుల చిక్కుముడిగా మారిపోవచ్చు.
వేప గింజల గుజ్జు లేదా వేప నూనె వంటి బొటానికల్ ఎక్సట్రాక్ట్స్ ని ఉపయోగించడం ఒక పర్యావరణ అనుకూలమైన పద్ధతి. ఇవి సహజ వికర్షకాలుగా పనిచేసి, గొంగళి పురుగులు ఆహారం తీసుకోవడాన్ని ఆపుతాయి. మీరు బ్యూవేరియా బాసియానా లేదా మెటారిజియం అనిసోప్లియే వంటి ప్రయోజనకరమైన శిలీంధ్రాలు కలిగిన స్ప్రేలను కూడా ఉపయోగించవచ్చు. ఇవి సహజంగానే లార్వాలకు సోకి వాటిని చంపుతాయి. సాలీడులు మరియు కందిరీగలు వంటి సహజ శత్రువులను ప్రోత్సహించడం కూడా వీటి నియంత్రణలో సహాయపడుతుంది. రాత్రిపూట పెద్ద చిమ్మటలను పట్టుకోవడానికి పొలంలో లైట్ టాప్స్ ని ఏర్పాటు చేయవచ్చు, ఇది పంటపై పెట్టే గుడ్ల సంఖ్యను తగ్గించడంలో సహాయపడుతుంది.
చిన్న గొంగళి పురుగులు కాండాలు లేదా కాయలలోకి లోతుగా తొలుచుకునే అవకాశం రాకముందే వాటిని లక్ష్యంగా చేసుకోవడంపై సాధారణ రసాయన నిర్వహణ దృష్టి పెడుతుంది. ఇవి ఒకసారి మొక్క లోపల దాక్కున్నాక వాటిపై రసాయన చికిత్సలు పనిచేయడం చాలా కష్టమవుతుంది. మొదటి పట్టు గూళ్లు కనిపించిన వెంటనే ఆకులపై చికిత్సను వర్తింపజేయడం అత్యంత ప్రభావవంతంగా ఉంటుంది. టైమింగ్ చాలా ముఖ్యం; గొంగళి పురుగులు ఉపరితలంపై ఎక్కువగా చురుకుగా ఉండే అవకాశం ఉన్నందున, తెల్లవారుజామున లేదా సాయంత్రం వేళల్లో చేసే రసాయన నిర్వహణ తరచుగా అత్యంత విజయవంతమవుతాయి.
ఈ తెగులు ఒక చిన్న, గోధుమ-నారింజ రంగు చిమ్మట, ఇది రాత్రిపూట చాలా చురుకుగా ఉంటుంది. ఆడ చిమ్మట ఆకుల అడుగు భాగంలో, పూమొగ్గలపై మరియు లేత కాయలపై చిన్న, ఆకుపచ్చని గుడ్లను పెడుతుంది. గుడ్ల నుండి పొదగబడిన గొంగళి పురుగులు లేత ఆకుపచ్చ రంగులో ఉండి చిన్న నల్లటి మచ్చలను కలిగివుంటాయి. ఇవి చాలా చురుకుగా ఉంటాయి మరియు వాటికి ఆటంకం కలిగిస్తే, అవి వెనక్కి పాకుతూ ఒక పట్టు దారం సహాయంతో నేలపై పడిపోతాయి. వెచ్చని వాతావరణంలో, ముఖ్యంగా పొడి వాతావరణం ఉండి, ఆ తర్వాత తేలికపాటి వర్షాలు కురిసినప్పుడు ఈ తెగులు బాగా వృద్ధి చెందుతుంది. నేలలో అధిక స్థాయిలో నత్రజని ఉండటం వల్ల నువ్వుల మొక్కలపై ఈ తెగులు దాడి చేసే అవకాశం ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఎందుకంటే ఇది మొక్కలు మృదువుగా, లేతగా పెరగడాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది, దీనిని చిన్న గొంగళి పురుగులు సులభంగా తిని, లోపలికి రంధ్రాలు చేస్తాయి.