மரவள்ளிக்கிழங்கு

மரவள்ளிக்கிழங்கின் வெள்ளை நிற இலைப்புள்ளி நோய்

Passalora manihotis

பூஞ்சைக்காளான்

உங்கள் பயிரைக் குணமாக்குங்கள்

புகைப்படம் எடுங்கள்

நோயறிதலைக் காணுங்கள்

மருந்தினைப் பெறுங்கள்

பிளான்டிக்ஸ் செயலியைப் பெற்றிடுங்கள்

சுருக்கமாக

இலையின் மேல் பக்கத்தில் வெள்ளைப் புள்ளிகள் காணப்படும்.
இவை ஒழுங்கற்ற செந்நிற கோடு மற்றும் மஞ்சள் நிற ஒளிவட்டத்தால் சூழப்பட்டிருக்கும்.
இலையின் கீழ் பக்கத்தில் சாம்பல் நிற மையப்பகுதிகள் காணப்படும்.

இதிலும் கூடக் காணப்படும்

1 பயிர்கள்

மரவள்ளிக்கிழங்கு

அறிகுறிகள்

அறிகுறிகளானது பயிர் செய்யும் வகை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நிலைமைகளைப் பொறுத்தது. பொதுவாக, சேதமானது முதிர்ந்த இலைகளில் அதிகமாகவும், படிப்படியாகக் குறைந்து அது இளம் இலைகளில் குறைவாகவும் காணப்படும். இலைகளின் மேல் பக்கத்தில் நீரில் தோய்த்த, வெள்ளை நிற, கோண அல்லது வட்ட வடிவிலான புள்ளிகள் உருவாகின்றன, இவை பெரும்பாலும் ஒழுங்கற்ற செந்நிற கோடு மற்றும் பெரிய மஞ்சள் நிற ஒளிவட்டத்தால் சூழப்படுகின்றன. இலை மேற்பரப்பின் கீழ் பக்கத்தில், இந்தப் புள்ளிகள் விரவிய வண்ண ஓரத்துடன் தோன்றும். பூஞ்சை உருவாகி, அறிகுறிகள் அதிகரிக்கையில், புள்ளிகள் சாம்பல் நிறத்தில், வெல்வெட் போன்ற அம்சத்தைப் பெறுகின்றன, இது ஈரப்பதமான வானிலையில் குறிப்பாகத் தெரியும் வகையில் இருக்கும். இந்த நோய் பொதுவாக ஈரப்பதமான ஆனால் குளிர்ச்சியான பகுதிகளில் வளரும் மரவள்ளிக்கிழங்கில் காணப்படுகிறது.

பரிந்துரைகள்

இயற்கை முறையிலான கட்டுப்பாடு

இன்றைய நிலவரப்படி, பூஞ்சை பரவுவதைக் கட்டுப்படுத்த உயிரியல் கட்டுப்பாட்டு நடவடிகைகள் எதுவும் இல்லை. நோயைத் தவிர்க்க, நோய் இல்லாத நடவுப் பொருளைப் பயன்படுத்துவதும், பொருத்தமான தடுப்பு நடவடிக்கைகளை பின்பற்றுவதும் அவசியம்.

இரசாயன கட்டுப்பாடு

உயிரியல் சிகிச்சைகள் கிடைக்கப் பெற்றால், தடுப்பு நடவடிக்கைகளுடன் ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறையை எப்போதும் கருத்தில் கொள்ளுங்கள். மரவள்ளிக்கிழங்கில் உள்ள வெள்ளை நிற இலைப்புள்ளி நோயை மாதாந்திர இடைவெளியில் தியோபனேட் (0.20%), குளோர்தலோனில் கொண்ட பூஞ்சைக்கொல்லி தெளிப்பு மூலம் திறம்படக் கட்டுப்படுத்தலாம். காப்பர் பூஞ்சைக் கொல்லிகள், மெட்டலாக்ஸைல் மற்றும் மான்கோசெப் ஆகியவை பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன. களத்தில் களைகளின் வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்த களைக்கொல்லியையும் பயன்படுத்தலாம்.

இது எதனால் ஏற்படுகிறது

பயோராமுலேரியா மனிஹோடிஸ் என்ற பூஞ்சையால் இந்த அறிகுறிகள் ஏற்படுகின்றன, இது உலர்வான பருவத்தில் தாவரத்தில் உள்ள முதிர்ந்த, பாதிக்கப்பட்ட இலைகளில் அல்லது தரையில் கிடக்கின்றவற்றில் உயிர் வாழ்கிறது. சாதகமான சூழ்நிலையில், இது இலைகளின் கீழ் மேற்பரப்பில் நிறமற்ற திட்டுகளுக்கு கீழே வித்துக்களை உருவாக்குகிறது. அங்கிருந்து, இந்த வித்துக்கள் காற்று அல்லது மழைச் சாரல் மூலம் புதிய செடிகளுக்கு பரவுகின்றன. ஆரோக்கியமான திசுக்களுக்குள் ஊடுருவுவது என்பது இலைகளில் உள்ள இயற்கை துவாரங்கள் வழியாக ஏற்படுகிறது, மேலும் இந்தப் பூஞ்சை மெதுவாக தாவரத்தை காலனித்துவப்படுத்துவதால், அறிகுறிகள் தோன்றத் தொடங்குகின்றன. நோயுற்ற நடவுப் பொருட்களை மற்ற வயல்களுக்கு அல்லது விளைநிலங்களுக்கு கொண்டு செல்லும்போது நீண்ட தூர பரவல் ஏற்படலாம். சில களைகள் மாற்று புரவலன்களாகவும் செயல்படுகின்றன. தொற்று கடுமையாக இல்லாவிட்டால், மரவள்ளிக்கிழங்கு தாவரங்களுக்கு இது பொதுவாக தீங்கு விளைவிப்பதில்லை, மேலும் மகசூலையும் கணிசமாக பாதிக்காது. இருப்பினும், குளிர்ந்த மற்றும் ஈரப்பதமான, மழைக்காலம் பூஞ்சையின் வாழ்க்கைச் சுழற்சியை ஆதரிக்கிறது, மேலும் நோயின் தீவிரத்தை அதிகரிக்கிறது.

தடுப்பு முறைகள்

நோய் இல்லாத துண்டுகளைப் பயன்படுத்துவதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.
உங்கள் பகுதியில் கிடைத்தால் எதிர்ப்புத் திறன் கொண்ட வகைகளை நடவு செய்யவும்.
தாவரங்களுக்கு இடையில் பரந்த இடைவெளி இருப்பதை உறுதி செய்து, விதானத்தில் நல்ல காற்றோட்டத்தை ஏற்படுத்தவும்.
ஈரமான பருவத்தில் சீக்கிரமே நடவு செய்யுங்கள், இதனால் பயிர்கள் பாதிக்கப்படும் நிலையை அடையும் முன் வலிமை அடைகின்றன (வறட்சியான காலத்தில் 6-8 மாதங்கள்).
புதிய மரவள்ளிக்கிழங்கு பயிர்களை பழைய பயிர்களுக்கு அடுத்ததாக பயிரிடாதீர்கள், நோய்வாய்ப்பட அதிக வாய்ப்புகள் உள்ளன.
நோய் பரவுவதற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் பொருட்களை நீக்க வறட்சியான காலத்தில் உதிர்ந்த மரவள்ளிக்கிழங்கு இலைகளை பிடுங்கி, எரித்து விடவும்.
மாற்றாக, பாதிக்கப்பட்ட தாவரங்களை ஆழமாக புதைத்து விடவும் அல்லது எரித்து விடவும்.
வயலில் எங்கும் நோய்க்கிருமி வாழாது என்பதை உறுதி செய்ய 3 முதல் 5 வருடங்களுக்கு ஒருமுறை பயிர் சுழற்சியை மேற்கொள்ளுங்கள்.
மரவள்ளிக்கிழங்கு சாகுபடியில் பயன்படுத்தும் கருவிகள் அனைத்தையும் நன்கு சுகாதாரமாக வைத்திடுங்கள்.
தொற்று ஏற்படக்கூடிய இடங்களிலிருந்து தாவரப் பொருட்களை எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம்.