ਝੌਨਾ

ਵਾਈਟ ਟਿੱਪ ਨਿਮਾਟੋਡ ਮੱਦਦ

Aphelenchoides besseyi

ਹੋਰ

ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ

  • ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰੇ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਮਰੋੜੇ, ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਮੁੜੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ। ਖ਼ਾਲੀ ਜਾਂ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਦਾਣੇ ਵਾਲੇ ਸਿੱਟੇ। ਸਿੱਟੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਆਖ਼ਰੀ ਪੱਤਾ ਮੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਟੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।.

ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

1 ਫਸਲਾਂ

ਝੌਨਾ

ਲੱਛਣ

ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਉਪਰਲੇ 3 ਤੋਂ 5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦਾ ਚਿੱਟਾ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਭੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਵਾਨ, ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਪੱਤੇ ਅਕਸਰ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੱਛਣ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧਣ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ' ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦਾਣਾ ਵਿਕਸਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਪੌਦੇ ਅਕਸਰ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਸਿਹਤਮੰਦ ਚਾਵਲ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦਿੱਖ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਖ਼ਰੀ ਪੱਤਾ ਇੰਨਾ ਤੰਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਣੇ ਵਾਲਾ ਸਿੱਟਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਣੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆ ਪਾਉਂਦਾ।

ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ

ਜੈਵਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ

ਬੀਜ ਦੇ ਇਲਾਜ਼ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਿਮਾਟੋਡਜ਼ ਨੂੰ ਜਗ੍ਹਾਂ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੌਦੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। "ਹਰੇ ਖਾਦ" ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਝ ਕਵਰ ਫ਼ਸਲਾਂ ਉਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣਾ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ ਨਿਮਾਟੌਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖੋਜ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲਾਭਕਾਰੀ ਫੰਗਸ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੌਦੇ 'ਤੇ ਨੇਮਾਟੌਡਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਲਾਗ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਰਸਾਇਣਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ

ਜੈਵਿਕ ਇਲਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਪਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਰਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ ਇਲਾਜ਼ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ। ਆਮ ਰਸਾਇਣਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ਼ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਨੈਮਾਟੌਡਸ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵਧਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪੱਤੇ ਦੇ ਫੋਲਡਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਛਿੜਕਾਅ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਇਲਾਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵੱਲ ਵਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਇਲਾਜ਼ ਨੂੰ ਪੌਦੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਜਾਂ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੋ, ਲੇਬਲ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ, ਸਥਾਨਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਵੇਲੇ ਸਹੀ ਸਿਫ਼ਾਰਿਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ।

ਇਸਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਸੀ

ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਮਾਈਕ੍ਰੋਸਕੋਪਿਕ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇਮਾਟੌਡਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਿਮਾਟੋਡ ਸੁੱਕ ਕੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਟੋਰ ਕੀਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਬਚੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬੀਜ ਬੀਜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਮੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨੇਮਾਟੌਡਜ਼ ਜਾਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੌਦੇ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਤੈਰ ਕੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਬਹੁਤ ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਜਵਾਨ, ਕੋਮਲ ਪੌਦੇ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਲੈਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪੌਦਾ ਪੱਕਦਾ ਹੈ, ਨਿਮਾਟੋਡ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।


ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਪਾਅ

  • ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ, ਨਿਮਾਟੌਡ-ਮੁਕਤ ਬੀਜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜੇ ਉਪਲੱਬਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰੋਧਕ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ। ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 10 ਤੋਂ 15 ਮਿੰਟ ਲਈ 55°C ਤੋਂ 61°C ਤੱਕ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ਼ ਕਰੋ। ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਓ ਤਾਂ ਕਿ ਨਿਮਾਟੌਡ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇ ਸਿਖ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਦਾਲ਼ਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਗ਼ੈਰ-ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਫ਼ਸਲਾਂ ਨਾਲ ਚਾਵਲ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿਓ। ਖੇਤਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤੀ ਉਪਕਰਣਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ। ਪੁਰਾਣੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਲਈ ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੇਤ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਵਾਹੋ। ਖੇਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰੋ ਜੋ ਬਦਲਵੇਂ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਾਈਟ ਟਿੱਪ ਅਤੇ ਮਰੋੜ ਹੋਏ ਵਾਧੇ ਲਈ ਖੇਤ ਦੀ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਂਚ ਕਰੋ।.

ਪਲਾਂਟਿਕਸ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ