Aceria litchii
कोळी
कोवळी झाडे आणि नविन वाढ या किडीस जास्त संवेदनशील असतात. कोवळ्या पानांवर आणि कोंबांवर बारीक फोड येणे हे प्रादुर्भावाचे प्राथमिक लक्षण आहे. रुपेरी पांढरे केस या फोडांवर येतात. बारीक पांढरट कोळी पानांच्या खालच्या बाजुला तर जलद नजरेसही पडत नाहीत. जसजसा प्रादुर्भाव वाढतो तसतसे हे फोड लालसर तपकिरी होऊन जाड आणि मखमली होतात. पाने गंभीररीत्या बेढब आणि मुडपलेली होतात. बारीक छिद्रे संरक्षक गाठीत बदलतात. प्रादुर्भावित पाने वाळुन गळतात. फुलांचे देठ, फांद्या आणि कळ्यांवरही लक्षणे दिसु शकतात.
जैविक नियंत्रणासह पारंपारिक शेती पद्धतीही वापरा. लक्षित रसायनिक उपचार आवश्यकता असल्यास वापरा. मित्र किडी कोळ्यांचा प्रादुर्भाव कमी करण्यात मदत करतात. लीची बागेच्या सभोवताली विविध प्रकारची झाडे राखा. नैसर्गिक भक्षकांचा नाश करणार नाही असे निवडक कोळीनाशक वापरा. मित्र कोळ्यांच्या जनसंख्येचे निरीक्षण करत चला.
पहिला प्रादुर्भाव दिसताक्षणीच फवारणी करा. नविन वाढ जोपर्यंत मजबूत होत नाही तोपर्यंत दर १५ दिवसांनी फवारणी करा. फवारणी पानांच्या खालच्या बाजूवर केंद्रीत करा जिथे कोळी लपतात. संपूर्ण क्षेत्राचे संपूर्ण संरक्षण करण्यासाठी जमिनीवरील अवजारे वापरा व फवारणी करणे टाळा. नेहमीच संरक्षक कपडे घाला आणि लेबलावरील सूचना पाळा.
ही लक्षणे लीची एरिनोज कोळ्यांमुळे होतो जे एक सूक्ष्म कोळी असुन झाडाचे रस शोषण करतात. प्रादुर्भावित झाडांवरुन निरोगी झाडावर, ह्या कोळ्यांचे वहन वारा करतो. ह्या कोळ्यांचा प्रसार अवजारे तसेच कामगार आणि प्रादुर्भावित झाड सामग्रीस एका झाडापासुन दुसर्या झाडाकडे नेल्यानेही होतो. लीचीची कोवळी (३ वर्ष) झाडे या कोळ्यांच्या प्रादुर्भावास सर्वात जास्त संवेदनशील असतात. कोळी प्रामुख्याने नविन वाढीवर आक्रमण करतात. त्यामुळे जरी झाडे पूर्ण वाढ झालेली असली तरी, जेव्हा त्यांच्यावर नविन फुटवे येतात आणि मऊ, अपूर्ण विकसित पाने व कोवळे कोंब तयार होतात, तेव्हाही ती झाडे कोळ्यांच्या संक्रमणाला बळी पडू शकतात.